حسين مدرسى طباطبائى
184
برگى از تاريخ قزوين ( فارسى )
ديوان و ميرابان ضبط مىنمايند ] تقسيم مىشده و مستمر است . و مير آب دار السلطنهء مزبور سواد پروانچهء نواب خاقان خلد آشيان صاحب قرانى [ جد بزرگوارم طاب ثراه ] كه به تاريخ شهر جمادى الاخرى سنهء 1063 بياضى « 1 » صادر گشته ابراز نمودند مضمون آنكه : « چون ملاك باغات دار السلطنهء قزوين به ديوان آمده ، سواد پروانچهء نواب جنت مكان عليين آشيانى به مهر مرحوم ميرزا حبيب اللّه صدر سابق ممالك محروسه ابراز نمودند خلاصهء مضمون آنكه چون ميانهء ملاك باغات دار الموحدين قزوين و ارباب مواضع معينه چنين مقرر و معمول و مصالح به بوده كه از ابتداء جدى تا چهارم ثور آب وادى ارنزك را به باغات شهر به ترتيبى كه مقرر و معهود است مىبردهاند و بعد از آن نهر آبى از آن وادى به قدر آنكه آسياها بر آن داير است به مواضع معينه تعلق داشته باشد تا آنكه شصت روز از ابتداء حمل گذرد و بعد از آن تمام آب وادى مزبور مخصوص مواضع مزبور بوده باشد تا ابتداء جدى ، و آب دزج رود از ابتداء جدى تا بيست و هشتم حمل متعلق به باغات باشد و بعد از آن نهر آبى از آنكه طواحين بر آن داير است متعلق به مواضع مزبوره معينه باشد تا شصت روز از اول حمل بگذرد بعد از آن تمام آب تعلق به مواضع معينه داشته باشد تا اول جدى ، و محاذى آبى كه متعلق به مواضع معينه است از هر دو وادى بعضى به ملكيت و بعضى به اجارهء شرعيه به مدت معينه - الا وقف مزار كثير الانوار حضرت امامزادهء واجب التعظيم [ شاهزاده حسين على آبائه و عليه التحية و السلام ] كه داخل اجاره نشده - به تفصيل و قاعدهاى كه در قبالچهء شرعيه مسطور است به نواب همايون متعلق و مخصوص شده و تابع باغ مبارك سعادتآباد فرمودهايم ، مقرر شد كه همين قاعده و قانون
--> ( 1 ) . اسناد فارسى گرجستان 1 : 88 ديده شود .